En wat met assessment? Sinds de Corona-crisis hebben we massaal gebruik gemaakt van online-technologie: Een typisch voorbeeld: Je stuurt een case vooraf naar de kandidaat met de vraag die te bestuderen om er één uur later een presentatie over te geven via Teams. Om te voorkomen dat het werk werd geleverd in overleg met een collega of familielid, vroegen we om de camera op te laten staan en in beeld te blijven.
Toen, 2 à 3 jaar geleden was dat nog redelijk save. Met AI bereidt een kandidaat een dergelijke case voor op een minimum van tijd. En AI zorgt voor een puik plan van aanpak, inclusief een langetermijnvisie, met argumenten, met een duidelijke structuur, een tijdslijn en een actieplan.
Maar dat is toch geen probleem? Hoor ik u zeggen. In de praktijk zal die kandidaat ook AI gebruiken, toch?
Inderdaad, maar we willen nu wel weten welke de competenties zijn van de kandidaat, en niet die van AI.
De uitdagingen zijn dus: Hoe kunnen we kandidaten toch online assessen zonder manifeste interferentie van AI? Hoe kunnen we rekenen op authentieke en betrouwbare gedragscompetenties? Hoe kunnen we de reflexen en gedragingen in kaart brengen? Hoe kunnen we competenties zoals visie, klantgerichtheid, inlevingsvermogen, problem-solving, e.a. betrouwbaar meten?
